Columns 2014

2014

Toerist 07/06/14
ToeristToerist in eigen stad zijn is leuk! De tijd nemen om even als ontdekker de bekende of minder bekende woonomgeving van je stad waar te nemen is gaaf. Omdat je toch altijd weer andere dingen tegen komt, zelfs als je als gids mensen rondleidt door de eigen stad.
Je open stellen om je te laten verrassen door beelden en ideeën van anderen. Het maakt je eigen belevingswereld rijker. De meerjarige Zoetermeerse kunstmanifestie Jaarringen is zo’n prachtig idee of concept.
Het recept is als volgt. Men neme een aantal kunstwerken van buiten onze stad en plaatse deze tijdelijk in de vertrouwde omgeving. In de zogenaamde publieke ruimte, waar iedereen ze zou kunnen komen bekijken. Zo vraag je niet alleen aandacht voor een nieuw beeld waardoor sommigen al nieuwsgierig worden, maar de plek waar het beeld tijdelijk geplaatst is krijgt ook meteen meer bekijks! ‘Goh, hier kom ik eigenlijk nooit langs, maar wat leuk dat ik dit nu ook eens zie.’ Vul dit aan met het werk van lokaal werkende kunstenaars, aandacht voor het groen, de parken (2014 waterpartijen) de natuur en het cultureel erfgoed in de stad. Verbind dit alles vervolgens met een ring: de kunstroute (de Jaarring). En zo kun je laten zien dat de bekend geachte omgeving eigenlijk veel boeiender is dan je zonder die ‘toeristische bril’ op had bedacht.
Durf die bril eens op te zetten en ontdek meer moois in de eigen omgeving. Houd maar op die bril en kom naar de Zondagen in ’t Park deze zomer. Dat de sloop van een uniek stukje cultureel erfgoed een oud schoolgebouw, de Nicolaasschool, zo’n mooi cultureel zomerfestival zou opleveren, compleet met een strandje, muziek en volop fantasierijk vermaak had ik niet durven dromen!

kleinjantje

Natte dagen 07/06/14

juli 12 - Natte dagenHet is een natte dag vandaag. Zachtjes – en soms wat harder – tikt de regen in mijn werkkamer op m’n zolderraam (echt waar Rob de Nijs!).  Ik denk aan liedjes en versjes over regen. Kent u ‘Kindergedachten’ van dichter C.S. Adama van Scheltema? Het begint zo: ‘Het regent, o wat regent het, ik hoor het uit mijn warme bed, ik hoor de regen zingen’. Of het gedicht van Hans Vlek:

 Het is zeven uur, ‘s morgens. 

Waarschijnlijk regent het 

want ik blijf in bed. 

Dat doe ik altijd als het regent.

Maar ik lig helemaal niet in mijn warme bed lekker naar het ritme van de regen te luisteren. Ik zit vandaag twee keer op de fiets en regen twee keer door en door nat. Stoer denk ik nog dat dit erg prettig is voor de natuur. Kort daarna denk ik aan in het water vallende schoolreisjes. Regendruppels worden vandaag letterlijk waterlanders. Ik fiets even langs de blauwe mannen en zie dat het waterpeil flink aan het stijgen is, maar ze blijven er opgewekt bij kijken. Het is grappig dat je zelfs aan beelden op zo’n dag als vandaag menselijke trekken gaat toedichten. En niet alleen vandaag, enige tijd geleden had een van deze mannen korte tijd een vrolijke oranje zonnebril op. Toen dacht ook zoiets: wat zou hij ervan vinden? Waarom alleen die ene man? Naast: wie doet nou zoiets? De beelden van bril en waterlanders glijden over elkaar heen en ik vraag me af of deze week een echte ‘tearjerker’ gaat worden of een uitbundige oranje week. Als u dit leest weten we meer en is het misschien ook weer droog.

MW

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10