Columns 2012

2012

Slow-looking 01/12/12

Het is 27 november als ik dit schrijf: precies een jaar geleden sloot Jaarringen Zoetermeer 2011 zijn deuren. Daarmee was de eerste ring voltooid. Sindsdien houden we deze Jaarring levend door wekelijks een column te schrijven op de online-pagina van het Streekblad. Zo kon u volgen hoe het lnteractief Landschap van Daan Roosegaarde een permanente plek in Almere kreeg en nu “Marbles” heet, hoe de Combine van Ludy Feyen een jaar lang door Zoetermeer trok, welke boom er bloeide en hoe een gebouw aan betekenis kon winnen door het verhaal erachter.
Komende week gaan we het tweede jaar in. Waarom? Gewoon om ook de nieuwe Jaarring 2013 te voorzien van kleine alledaagse gebeurtenissen, u opnieuw te verrassen met de natuur, het cultureel erfgoed en de kunst op deze route en u alvast een blik in de Terra Art Projects-keuken te gunnen, waar de voorbereidingen in volle gang zijn. Maar… laten we eerlijk zijn: we doen het ook omdat het zo enorm leuk is om onszelf uit de dagen kleine observaties aan het papier toe te vertrouwen en met u te delen. Ze zó te brengen dat het u wellicht een glimlach ontlokt of u uitnodigt om zelf ook eens een kijkje te gaan nemen. Naar ons idee is het geen slow-cooking maar slow-looking: een prettig langzame manier van kijken. Kijk, en dat gunnen wij onszelf – en u – ook!

MW

Over de smaak van Sneeuwbes… 24/11/12

Met zijn grote witte bessen is de sneeuwbes een opvallende verschijning in herfst en winter, ook op de Jaarring! Het is een struik die oorspronkelijk alleen in Noord-Amerika voorkwam, lang geleden als siergewas naar Europa is gebracht en nu op vele plaatsen is verwilderd en ingeburgerd. Ze bloeit van juli tot augustus. De bloei is echter onopvallend, in tegenstelling tot de grote witte bessen die rijpen in augustus en september en tot ver in de winter aan de struik blijven zitten. De plant kan zich verspreiden via zaad maar doet dat voornamelijk door middel van wortelstokken.
Het zijn vogels die – door het eten van de bessen – voor de verspreiding van de zaden zorgen. Toch is er iets vreemds aan de hand, je ziet er namelijk zelden of nooit een vogel van eten. De bessen blijven dan ook ongestoord de hele winter aan de struik zitten. Barbara en David Snow melden in hun boek “Birds and berries” slechts de waarneming van één paar goudvinken dat in de winter van het vruchtvlees van de bessen at en van groenlingen die het enkel te doen was om de zaden uit de bessen. De schrijvers veronderstellen dat de witte kleur voor de fruitetende vogels uit onze streken onaantrekkelijk is. Van nature komen witte bessen in Europa weinig voor en voor deze geïntroduceerde plant kan dat betekenen “onbekend maakt onbemind”.
In het land van herkomst Noord-Amerika valt de bes wel in de smaak bij de vogels. Daar zegt men dat de vogels genieten van de bessen. “Wat de vogel niet kent, dat eet hij niet” is blijkbaar van toepassing op de sneeuwbes in Europa.

LvD

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24