Columns 2012

2012

Dorpsstraat met natte voeten 25/5/12

Het is mei en een drukte van jewelste in de Grote Dobbe. Families zwart-witte watervogels bewaken hun nesten of geven hun jonge kroost te eten. Het zijn met name meerkoeten die ik tegenkom. Bij geduldiger en beter kijken ontdek ik witte eenden, futen, waterhoentjes, meeuwen, een aalscholver. En, na een wandelingetje door een druk bezochte Dorpsstraat ontdek ik in het water van de Kleine Dobbe een zwanenkoppel met donzige jongen.
Tot in de jaren tachtig was de grote Dobbe een stuk kleiner, te vergelijken met de Kleine of Zegwaartse Dobbe aan de Pilatusdam. Trek een lijn vanaf de vredesboom die op het kunsteiland staat naar het begin van het Marseillepad (bij de brug) en je hebt ongeveer het vroegere formaat van dit dorpse watertje. Een dobbe is letterlijk een in het veen gegraven kuil. Bijna al het veen is weg uit Zoetermeer en voormalig Zegwaart. Verkocht als turfjes. Toch is niet alles verdwenen. Zo is de Dorpsstraat in zijn geheel op het veen gebouwd en bestaat de Dorpstraatzijde van de Grote Dobbe uit veengrond. Wanneer veen uitdroogt, klinkt het in en verzakken de huizen. Daarom is het van belang dat het veen nat blijft. De Buurvaart en de beide dobben, groot en klein, zorgen daarvoor.
De eerste jaarring is een ronde om de Grote Dobbe. Een plein van water midden in de stad met een Dorpsstraat die van natte voeten houdt!

Klein Jantje

De polder voorbij 9/5/12

Nog tot 24 juni kunt u op zaterdag en zondag terecht in de Vuurtorenschool waar op uitnodiging van Terra Art Projects beeldend kunstenaars Mariah Blue, Annemie Bogaerts, Adri de Fluiter, Marus van der Made, Stephanie Rhode en Marion Vriens (allen lid van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers) hun werk tonen. Werk dat geïnspireerd is op “Zoetermeer, 50 jaar groeikern”.

Het is weer nieuwsgierig makend om te zien op hoeveel verschillende manieren kunstenaars reageren op een thema. Interessant is het bovendien om te zien wat kunstenaars kunnen doen met een afgeschreven schoolgebouw. Daarin zie ik de meeste kracht terug: wat vervallen leek en onbruikbaar, wat afgeschreven was en afgebroken gaat worden krijgt een nieuw leven, laat zien wat inventiviteit kan doen met ruimte, maakt – in zich identieke – ruimtes tot aparte leefwerelden. Heb ik een voorkeur voor één van deze ruimtes? Ja, de ruimte van Annemie Bogaerts. Hier is een ruimtelijke beleving en spanning aan de orde met een tapijt van echte groeikernen. De ruimte, het wisselende licht en het uitzicht werken hier prachtig samen. Hier gebeurt iets. Ondertussen is Zoetermeer – gelukkig niet overal – de polder voorbij. Soms is kiemkracht voelbaar, soms zichtbaar geduld, goede aarde en een heleboel liefde.

foto Theo Janssen

MW

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24